|

Des: spekkoek en thuiskomen

airmagazine-des-astma-allergie

Toen ik (vroeger, slik) studeerde en op kamers woonde ging  ik zo af en toe, mocht mijn budget het toelaten (want een enkeltje Amsterdam-Friesland op een zondag is veel geld voor een student) terug naar huis.

thuiskomenDan ging ik naar het hoge noorden, een treinrit van 2,5 uur met een kleine trolley met kleren (want je weet maar nooit waar dat goed voor kon zijn thuis) en vertrok ik met nog meer kleren (want natuurlijk zag ik net dat roze truitje dat ik zeker weten mee moest nemen naar Amsterdam, ander zou mijn leven daar niet compleet zijn).

Ik ging ook terug met 2 plastic tassen met boodschappen. Die had mijn moeder al voor mij klaar staan. Brood. Fruit. Vlees. Kruiden (“Heb je al nootmuskaat in huis?”) Optimel (“Die was in de aanbieding. ”). Koekjes. Chocopasta. Wortels (“Want die blijven lang goed . ”) en een potje vitaminepillen.  Nee wacht, ik vergeet nog iets. Ook nog een plastic bakje met rijst en groente. ( “Want dan hoef je tenminste niet te koken en eet je tenminste iets anders dan continue die pasta.”)

Ik moet nu zeggen: het scheelde wel in mijn budget. Brood voor stage? Beleg? Wat ik die avond zou gaan eten? In ieder geval iets met wortels en nootmuskaat. airmagazine-des on air
Mijn moeder is sowieso een ster met van alles in huis halen. De koelkast zit standaard stampvol. De extra grote vriezer ernaast ook. Met vlees, loempia’s, lumper, spekkoek, vis, en weet ik veel wat nog meer. Mocht er ook ooit een derde wereldoorlog komen, ren dan gewoon met z’n allen naar mijn ouders, daar is eten genoeg.

Nu ik al een Volwassen Meisje ben en inmiddels samenwoon, kom ik nog steeds terug naar het ouderlijk huis. Met alleen mijn handtas, verder niets. Ik kom thuis, laat mij verwennen door een flink bord rijst ’s avonds, en een broodje ei van mijn vader ’s ochtends.

En als ik dan weer naar mijn eigen huis ga staat alles weer klaar. Twee plastic tassen met brood, groente, vlees, kruiden (“Heb je al ketoembar in huis?”) en een plastic bakje met rendang.
Sommige dingen veranderen nooit. Gelukkig niet.

Aanbevolen artikelen:

Posted by on februari 15 2011. Filed under Des on air, Real life, Real life/Future. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

6 Comments for “Des: spekkoek en thuiskomen”

  1. Ahhh, leuk geschreven en brings back memories!!! #hartje

  2. ja echt herkenbaar. beetje een inkopper maar zoals het klokje thuis tikt…

  3. heb je gelijk een onderwerp voor je nieuwe column.;-)

  4. @Mick Tik tik tik…… ;)

    Ik herken het ook, mijn mamsie is precies zo,

Leave a Reply

Cadeauwinkel

Recently Commented

  • J v Leeuwen: Ik heb Angio Oedeem en sinds januari 2017 krijg ik Xoliar sinds die tijd geen...
  • poel: hallo, bij mij is astma geconstateerd sinds dit jaar, in december 2016 kreeg ik last van...
  • YuSt: Ik heb wel wat geprobeerd ooit in de woonkamer, echter ik werd het snel moe, wellicht de...
  • YuSt: Klinkt goed, mijn rijpere huid heeft ook vaak vlekjes en irritaties. En ja dan is het vaak...
  • Femke: Ik lees nu pas je reactie Sonja, en heel herkenbaar! Ik had ook een behoorlijke...
  • YuSt: Erg leuk! Ik ga ook een krans maken!
  • Sonja van de Sande: Ik lees het en zit gewoon te huilen, zo bang ben ik. Terwijl ik vroeger elke...